W symulacji nie porusza się sam punkt, ale rzeczywiste narzędzie: oprawka i płytka we właściwej skali. Wybierasz je z katalogu według kodu ISO, brakującą oprawkę rysujesz w Holder Editorze, a detekcja kolizji pokazuje każde miejsce, w którym korpus oprawki uderzyłby w materiał. Problem widzisz wcześniej niż maszyna, jeszcze przed pierwszą sztuką.
Katalog narzędzi
Wbudowana baza zawiera oprawki i płytki ISO, z których narzędzie wybierasz według kodu, na przykład PCLNR lub CNMG. Dostępnych jest 146 rodzin oprawek w 374 kombinacjach oprawki i trzonka, 138 płytek i 37 wytaczadeł. Do toczenia rowków dochodzi 166 płytek firm Sandvik, Iscar, Kennametal, Garant i Mitsubishi oraz 136 oprawek w wersji prawej i lewej, łącznie 272 warianty o szerokości od 1,5 do 6 mm.
Kształt płytki jest obliczany bezpośrednio z jej oznaczenia ISO i został zweryfikowany z rysunkiem CAD rzeczywistej płytki. Programowanym punktem jest teoretyczny wierzchołek ostrza, więc ścieżka w symulacji dokładnie odpowiada programowi z G40. Przy każdym wywołaniu T w symulacji zmienia się oprawka i płytka.
Narzędzie, które widzisz na ekranie, jest tym samym, z którym liczy CAM Toczenie przy obróbce zgrubnej, rowkowaniu i wierceniu, a także detekcja kolizji i arkusz ustawień. Wprowadzasz je raz i nie musisz przepisywać go w inne miejsca. Arkusz ustawień wypełnia się z komentarzy w programie z oprawką, płytką i promieniem naroża.
Holder Editor
Gdy oprawki brakuje w katalogu albo różni się od Twojej, klikasz prawym przyciskiem na narysowaną oprawkę i otwiera się Holder Editor. Obrys edytujesz punktami: dodajesz je, usuwasz, przesuwasz z przyciąganiem i cofasz kroki przez undo i redo.
Rysunek oprawki z systemu CAD, na przykład z Fusion 360, przenosisz przez import DXF. Edytor wczytuje odcinki, łuki, polilinie i splajny, a spośród zamkniętych pętli wybiera największą. Gotową oprawkę zapisujesz jako własną pod nazwą KOD-WARIANT i używasz jej w kolejnych programach. Eksportem do DXF przeniesiesz ją także na inny komputer. Oprawki do rowkowania mają własny edytor bezpośrednio w oknie narzędzia w CAM Grooving.
Detekcja kolizji
Detekcja kolizji pokazuje, gdzie oprawka narzędzia dotknęłaby materiału, który nie został jeszcze usunięty. Półfabrykat podczas symulacji stopniowo się zmniejsza zgodnie z rzeczywistymi ścieżkami, więc detektor wie, co jest już powietrzem, a co nie. Półfabrykat wczytuje z DXF albo szacuje na podstawie ruchów w programie. Przy ruchu szybkim sprawdzana jest także płytka.

Sprawdza cztery sytuacje:
- oprawka a pozostały materiał,
- oprawka a kontur przedmiotu z DXF,
- oprawka a już obrobiona ścieżka,
- przy dwóch kanałach głowica K1 a głowica K2 w tej samej chwili.
Wytaczadło jest sprawdzane poprawnie również poniżej osi, ponieważ część poniżej osi jest rzutowana na przeciwległą ścianę.
Kolizje są wyszukiwane przez skan całego programu. Lista jest więc zawsze taka sama, niezależnie od tego, gdzie przesuniesz oś czasu. Kolizja jest oznaczona czerwonym obrysem oprawki i znacznikiem na suwaku. Przycisk ⚠ N× przenosi Cię do niej w obu kanałach. Opcjonalnie odtwarzanie samo zatrzymuje się przy kolizji. Detektor włączasz w Machine Config w panelu Kolizje.


Sprawdź swój program z rzeczywistymi narzędziami
Wybierz narzędzia z katalogu i zobacz, czy oprawka gdzieś nie uderzy, jeszcze przed pierwszą sztuką.
Pobierz wersję próbną